วันก่อน บนโต๊ะอาหารเที่ยง เพื่อนผมพึ่งกลับมาจากเกาหลี ได้เล่าให้ฟังว่า ผู้หญิงเกาหลีสวยทุกคน แม้แต่คนทั่วไปก็สวย ซึ่งก็แปลกใจนิดหน่อย แต่ก็เข้าใจได้ครับ เพราะได้ยินมานานแล้วว่าที่เกาหลี ผู้หญิงจะฮิตไปทำศัลยกรรม ตกแต่งให้ตัวเองดูดีครับ และทำกันอย่างเปิดเผยด้วย เด็กนักเรียนนี่เรียกว่า เก็บตังค์กันไปทำเลย
ผมฟังแล้วก็ มีความคิดนึงผุดขึ้นมา “ก็ไม่เลวนะ” ถ้าการศัลยกรรมตกแต่งพวกนี้ ทำกันอย่างเปิดเผย เพราะว่า อย่างการเป็นดารา ก็จะวัดกันที่ฝีมือการแสดง หรือการเต้นมากขึ้นแทน หน้าตาไม่ใช่ประเด็นเท่าไหร่แล้ว เพราะทุกคนหน้าตาดีหมด? ไม่เลวนะ ไม่ต้องการเป็นดาราก็ได้ ในที่ทำงาน หรือในสังคมต่างๆ กำแพงเรื่องหน้าตามีให้เห็นอยู่ทั่วไป คนที่หน้าตาดีก็มักจะเป็นที่ชื่นชอบ หรือคนก็จะชอบเข้ามาคุยด้วยมากกว่า ทำอะไรๆก็ดูดีกว่าๆ เสมอ แต่ผมก็ไม่เถียงนะครับ ในระยะยาวว่าเป็นเรื่องนิสัย แต่ยังไงๆ หน้าตาดีมันมีภาษีดีกว่าแน่ๆ ก็ต้องยอมรับ
เมื่อทุกคนหน้าตาดีหมด เพราะทำกันอย่างเปิดเผย นิสัยหรืออาจจะบุคลิกก็จะเข้ามาเป็นตัวตัดสินคนๆนึงแทน น่าสนใจดี
ในวันเดียวกัน บังเอิญเปิดไปดูช่อง Discovery เป็นตอนชื่อ Hip Korea ฟังรายการช่วงต้นแล้ว ก็เข้าใจได้ว่า จะพูดถึงการพัฒนาของประเทศเกาหลี และ Korea Fever ที่เกิดขึ้น แต่พอดูไปเรื่อยๆ ไปๆมาๆ กลายเป็น เส้นทางการเติบโตของ Rain ซะงั้น แต่เค้าก็มีประเด็นครับ
จริงจะเขียนเรื่องงนี้ ตั้งนานแล้ว แต่ก็ยุ่งๆมาตลอด
เหตุที่อยากคุยเรื่องนี้ เพราะ ตอนนี้ม๊าเราก็กลายเป็นหนึ่งในคน
ที่บ้านหนังเกาหลีไปซะแล้ว ขณะที่พิมพ์อยู่นี้ ม๊ากำลังนั่งก๊อบซีดี
หนัง ที่ยืมคนอื่นมาอยู่ ส่วนตัว ชอบหนังเกาหลีหลายเรื่องอยู่
เหมือนกัน เช่น my sassy girl , the classic แต่พวกซีรี่ยส์ นี่เฉยๆว่ะ
แต่ถ้าให้เทียบกับละครไทย แล้ว ซี่รี่ยส์เกาหลีน่าดูกว่าเยอะ
มานั่งคิดๆดูว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น เหตุผลที่พอจะคิดได้ก็มีประมาณนี้
1. คนแสดง ไม่ใช่ว่าคนเกาหลีแสดงเก่งกว่าเรานะ เพียงแต่ว่า ซีรี่ยส์ที่
นำมาฉาย ดารา พระเอกแต่ละเรื่อง มักจะเป็นคนใหม่ ไม่ซ้ำหน้ากัน ทำให้
คนดู ดูได้ไม่เบื่อ ไม่เหมือน ละครไทย ที่คนนึงแสดงหลายเรื่องมาก เห็น
ไม่นานก็เบื่อ แล้วก็ อีกสาเหตุนึงคือ ดาราไทย เราเห็นเค้าทุกวันๆ เห็น
ในข่าวบ่อยๆ ตัวจริงนอกละคร เค้านิสัยประมาณไหน บุคลิกเป็นยังไง
เราก็พอจะรู้ แต่ดาราเกาหลี เราเห็นน้อยกว่า เพราะฉะนั้น เวลาดูหนังเกาหลี
อาจจะทำให้เราอินกับบทบาทที่ดาราเกาหลีแสดงได้ดีกว่า เชื่อได้มากกว่า
ว่าเค้าเป็นหยั่งงั้นจริงๆ
2. วัฒนธรรม อันนี้มันก็เหมือนกับที่ฝรั่งชอบเมืองไทย แล้วคนไทยก็ชอบ
ฝรั่ง การ์ตูนญี่ปุ่นก็คล้ายๆกัน คือเราเห็นมันเป็นเรื่องแปลกใหม่ พิเศษ น่าสนใจ
3. บทละคร อันนี้เห็นชัดเลย ละครไทย บทละคร สำหรับเรา เราว่ามันติงต๊อง
เน้นขายดาราซะส่วนใหญ่ อาจจะเพราะตลาดอยู่ที่พวกแม่บ้านหรือชาวบ้าน
เนื้อเรื่องเข้าใจง่ายๆ ไม่ซับซ้อน รักกันดื้อๆ ชอบกันดื้อๆ แต่หนังเกาหลี
จะเน้นความรู้สึก เน้นความซับซ้อนทางอารมณ์ มีความขัดแย้งเต็มไปหมด
พวกรักสามเศร้ามีให้เห็นในหนังเกาหลีซะเยอะ แล้วก็ไม่ใช่แบบมีตัวร้าย
แบบไม่มีเหตุผล แต่ทุกคนจะมีความคิด มีจุดมุ่งหมาย มีคาแรกเตอร์ของตัวเอง
แล้วก็นำมันมาผสมๆ สร้างเป้นเรื่องราว ขัดแย้งกัน
ก็แค่นี้แหละ มั้ง
