ห่างหายจากการอัพไดไปช่วงนึง ไม่ได้ยุ่งมากมาย ไม่ได้เหนื่อยอะไร
เพียงแต่ไม่มีเรื่องจะเขียนแค่นั้นเอง

วันนี้ ไปงานกีฬาสีที่โรงเรียนมา ไปถึงตอน 10 โมงครึ่ง ไม่ทันพาเหรดแฮะ

เกริ่นก่อน งานกีฬาสีโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เป็นงานกีฬาสีโรงเรียน
แห่งแรกของประเทศไทย (ขนาดนั้นเชียว!) บรรยากาศในโรงเรียน เรียกว่าทุกคน
ตื่นตัวต่องานนี้มากๆ เป็นงานประจำปีเลยย

บางคนถึงกับบอกว่า มันเป็น “สงคราม” ต่างหาก เพราะแต่ละสี จะเตรียม
งาน คิดงาน เพื่อมาแข่งกัน ว่าใครจะดีจะเจ๋งกว่ากัน พวกกีฬาก็แข่งกันเกือบเดือน
เรียกว่าไม่ต้องเรียนกันเลยอะ สนุกสนาน

ถ้าใครเคยทำงานเป็นกรรมการตึกต่างๆ หรือ ทำงานลึกๆในกีฬาสี จะรู้ว่า เค้าเตรียม
งานกันตั้งแต่ต้นปีเลยนะ คิด แบ่งงานกันตั้งแต่ต้นปีเลย ประชุมตึกทุกครั้ง
ก็จะคุยเรื่องกีฬาสีด้วย และทุกสีก็จะแอบซุ่ม ทำอะไรต่อมิอะไร คอนเซปต์
แต่ละสีก็เก็บเงียบ ไม่บอกใคร จนกว่าจะถึงวันจริง

แต่ละปี ผลงานที่ออกมา จะแสดงศักยภาพ ของนักเรียนเตรียมฯ ขณะนั้นได้เป็น
อย่างดี เพราะทุกคนทุ่มสุดตัวจริงๆ และเท่าที่ดู แต่ละปี น้องๆก็เก่งขึ้นเรื่อยๆซะด้วย

งบที่ใช้แต่ละตึก สมัยผมยังอยู่เค้าก็ แซวๆกันว่า สแตนด์นี่เอาเงินไปดาวน์บ้านได้ 3 หลัง

ผมอยู่ สีบานเย็น(ตึก 9) 2 ปี และปีสุดท้ายก็ ไปอยู่ สีแดง(ตึกศิลปะ)
เรียกได้ว่าไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่ เพราะไม่เคยได้รางวัลอะไรเลย T-T
แต่ก็ยังสนุก และ ชอบทำงานกีฬาสีอยู่ดี

ตอนม.4 ไม่ค่อยได้ทำไรเท่าไหร่ ขึ้นแสตนด์อย่างเดียว แต่ขึ้นแบบเต็มใจ และพยายามเต็มที่
ตอนม.5 เป็นประธานฝ่ายสวัสดิการของตึก ทำพวกซัพพอร์ตอะ หลักๆก็เป็น น้ำนักกีฬา
จัดการน้ำ ขนมให้สแตนด์ ตำแหน่งเบ๊ะ ดีๆนี่เอง แต่ที่ผมเลือกตำแหน่งนี้มันดีอยู่
อย่างคือ ยุ่งได้หมด ปีนั้นผมได้ ทั้ง ทำงานบริการน้ำนักกีฬา ไปช่วยเป็นสต๊าฟเชียร์
ช่วยพาเหรด ช่วยไฮไลท์(โชว์เชียร์) ทำขาตั้งเพลท
ตอนม.6 อันนี้ไม่ได้เข้าไปยุ่งลึกๆ เพราะทำซีดีอนุสรณ์ แต่ก็ช่วยทำงานที่ห้องได้มาคือ
ทำเพลท แล้วก็ ทำขาตั้งเพลทบนสแตนด์ ต้องแรกๆ แอบไปช่วยคัทเอาท์นิดนึงด้วย
แต่จนปัญญาว่ะ ขาดศิลปะ

เห็นแมะ ทำเกือบทุกอย่างเลย เลยอดไม่ได้ที่จะโดดเรียนกลับไปดูผลงานน้องๆ

ปีนี้ ไปไม่ทันดูพาเหรด ไปถึงเห็นสแตนด์ แต่ละสีทำออกมาดูดีหมด กินกันไม่ลง
มีสีบานเย็น(เชียร์เว่ยๆ)? แล้วก็สีแดง งานดูละเอียดดีอะ(เชียร์เว่ยๆ)
ได้ยินว่าเค้าห้ามทำสแตนด์ 3มิติ น้องเลยถูกจำกัดไอเดียลงหน่อย

โชว์เชียร์ แต่ละสีก็ทำได้มาตรฐานนะ ดูโอเคหมด
แต่เดี๋ยวนี้น้องๆ เค้าควบคุมเวลากันเก่งจัง โชว์เชียร์ กันในเวลาหมด
สมัยเราๆนี่ ทุกสีเกินกันหมด เหมือนยอมเกินเพื่อจะโชว์ของกัน
ไอเดียที่ชอบ มีหลายสีมากๆ มุขถอดเสื้อก็ยังเห็นอยู่ สงสารน้องๆสแตนด์
มุขลีดลงจากเวทีคัทเอาท์ก็ยังเห็นอยู่ มีบางสี ให้น้องบางส่วนเดินลงจากสแตนด์
เปลี่ยนนู่นเปลี่ยนนี่บนสแตนด์ ทำได้เนียนดีอะ
แล้วก็มีหลายสี ซ้อมน้องดีมากๆ จังหวะนี่สุดยอด เรื่องการทำ motion
บนสแตนด์นี่หลายสีก็คิด pattern ใหม่ๆ ได้ สวยดี เจ๋ง
เดี๋ยวนี้ทุกสี ใช้กลองใหญ่ๆกันหมดเลย เพื่อคุมจังหวะแสตนด์กับลีด ไม่เลว

ที่ประทับใจสุด เห็นจะเป็น ให้น้องๆ กลายเป็นคีย์บอร์ดเปียโน เจ๋งโคด
คิดได้ไง เห็นครั้งแรกนี่ คนรอบข้างยังไม่เก็ต แต่เรานี่ ร้อง”เอ๋อออ” ออกมา
เลย แบบคิดได้ไง เสียอย่างเดียว สีที่คิดได้ไม่ใช่ สีม่วงคอนเซปต์ คีตราชัน
ไม่งั้นจะได้คะแนนนิยมจากผมมากกว่านี้

ถ้าจะสังเกตนะ โชว์เชียร์ทุกๆสี มักจะมีอัญเชิญเพลงพระราชนิพนธ์มา เสมอๆ
ตั้งแต่ปีก่อนๆแล้ว แล้วก็ หลายสีมีการใช้จังหวะๆไทย มีสีนึง ใช้คนแสดง
มาทำเหมือน หุ่นละครโจหลุยส์ มันแสดงอะไรหลายๆอย่างนะ ว่า เด็กเรา
ก็ยังมีสำนึกในความเป็นไทยอยู่ แม้จะไม่มีโจทย์อะไรบังคับก็เถอะ

อีกอย่างที่ทุกๆ ปีเหมือนกันคือ ระเบียบบนแสตนด์ ยังมีทุกสีเลย
มันสอนต่อๆกันไป ใครเคยขึ้นแสตนด์จะรู้ว่ามันมีระเบียบอยู่
หน้ามองตรง มือบนตึก นิ่ง~? นิ่งจริงๆนะ ขยับได้แค่ตา กับปาก
จะคุยกับเพื่อน ก็หน้าตรงนี่แหละ จะหยิบของกินน้ำ ต้องรอพี่สั่งก้ม
ก้มต้องพร้อมกัน เงยพร้อมกัน ยืนพร้อมกัน ห้ามเอามือมาเช็ดหน้าเช็ด
เหงื่อ ระเบียบสำคัญนะครับ

ปีหน้าถ้าว่าง ก้คงจะไปดูอีก แก่เกินไปรึยังว้าาา ปีนี้ก็ไม่เห็นรุ่นเดียวกันเท่าไหร่
เห็นแต่รุ่นน้อง

Tags: sport day, triamudom